Grote Appel

We zijn er. Het avontuur is begonnen. In een hotel met 70 andere lopers, 30 anders supporters zitten we in New Jersey, 's-ochtends en 's-avonds is het een kleine 3 kwartier met de bus naar Manhattan. De afgelopen dagen de dingetjes gedaan die je in New York hoort te doen - Times Square, Broadway, Wall Street, China town - en de dingen die je hoort te doen als je een marathon gaat lopen, pasta eten!



Vandaag (vrijdag) gaan we per bus een toeristische toer door Manhattan doen - dus we lopen wat minder dan de afgelopen dagen...

Wordt vervolgd!

Opwinding

Een zekere opwinding begint zich nu van mij meester te maken - wat soms ten koste van concentratie op andere zaken dreigt te gaan. Het is ook allemaal best spannend. Woensdag wordt er in het holst van de ochtend vertrokken, om - samen met die andere duizend(en) Nederlanders ons op Schiphol te melden.
We laten de meiden zo maar een week lang achter in dit werelddeel - in goede zorg, dat wel natuurlijk - maar toch is dat best emotioneel (voor allen). Hier gaat het leven natuurlijk op volle snelheid verder, dus behalve 's-avonds in bed zullen de dames weinig tijd hebben om hier over na te denken. En met de telefoon is de wereld ook weer heel klein.
Er moet gepakt worden, konijnen uit logeren gebracht, attributen voor een hele week sport en spel, fietsen, alles moet mee. Geloof me, pakken voor een zomervakantie is stukken eenvoudiger.
En wat moeten Maaike en ik aan en mee ? Schoenen aan in het vliegtuig, natuurlijk. En onze mooie Right 2 Play kleding. Is het daar koud? Warm? Wat moet je aan naar de Lion King? Lars heeft fantastisch mooie loopshirtjes laten maken met onze namen en hoofdsponsoren er op. Het schijnt dat als je met je naam loopt continu (bij naam) wordt aangemoedigd. We zullen zien...
Vanmiddag hebben we een interviewtje gegeven bij De Dordtenaar - inclusief een fotograaf die (minstens) 30 foto's heeft gemaakt. Doe ik ook al niet iedere dag. Woensdag (als wij dus in de lucht hangen) wordt gepubliceerd. Ben ERG benieuwd. De laatste keer dat ik in een krant stond was toen ik (met Arend) een 4 meter hoge sneeuwpop had gemaakt in de Schumannlaan (dat moet in 1983 zijn geweest).

En ondertussen staat in alle marathonvoorbereidingstiplijstjes dat je vooral rust moet nemen in de week voor de marathon. Makkelijk gezegd...

Sponsoring!

Wellicht had je het al begrepen - maar Lars en proberen met onze marathon in New York geld in te zamelen voor Right 2 Play.

Om de sponsoring - en de administratie daarvan - wat makkelijker te maken heb ik een paar Google forms gemaakt waar iedereen zijn sponsorbedoelingen ten aanzien van mijn NYCM kan verwezenlijken.

Je kan (via mij) Right 2 Play sponsoren voor een vast bedrag of, en dat is natuurlijk een stuk spannender, per minuut-onder-de-5-uur

De stand houd ik ook bij, en wel hier.

Betaling mag, maar hoeft niet, vooraf.

(Nog) meer informatie vind je op Run2Play

Thuiswedstrijd

Oei, het is een tijd stil geweest hier. Gelukkig is geen nieuws goed nieuws - vertrouw er maar op dat ik trouw mijn rondjes heb gelopen, veelal dezelfde als hier onder beschreven. Alles naar tevredenheid.
Echter, de Dag nadert, eerst die van het Vertrek, en dan al snel die van de Loop. De geleerden zijn het er min of meer over eens dat je een week of 3 voor een marathon voor het laatst een echte lange loop moet doen. En laat nou precies dit weekend hier in Dordt de Drechtstedenloop zijn...

Samen met NY-buddy Lars en JJ namen we deel - een kneuterige loop door een goeddeels verlaten Dordrecht, Zwijndrecht, Papendrecht, inclusief NY-style bruggen. Dat oefenen kunst baart blijkt er uit dat ik mijn 2e tijd ooit op de HM liep - 1:41:08, niet gek. Ook JJ en Lars waren geloof ik best tevreden :-) zeker gezien de accidentatie in het parcours!

Belangrijker om te vermelden is trouwens dat de sponsoractie voor Right2Play nu echt los is gegaan - check www.run2play.org voor details.

Herstel

Het is algemeen bekend dat na het lopen van een marathon het herstel best lang kan duren. Sommigen zeggen één week, anderen acht - feit is dat het een flinke aanlsag op je lichaam is. Het schijnt overigen sook zo te zijn dat je twee weken na een marathon een soort vorm-piek hebt, en je beste tijden (op kortere afstenden) kunt lopen. Dat belooft wat voor de zevenheuvelenloop :-)

Uiteraard ben je ook na 35 km wat vermoeider dan normaal - dus kwam het niet helemaal ongelegen dat ik deze week nauwelijks tijd heb om er eens op uit te trekken. En als ik al tijd heb dan hoost het.

Nu ja, 3 dagen rust moet dan toch maar genoeg zijn- dus vanochtend om 10 over zeven toog ik al weer richting polder / Kop van het Land voor een rondje van 8.5. Het begint altijd wat strammetjes zo vroeg op de ochtend, maar uiteindelijk kwam ik wel in mijn ritme en lag het tempo tussen 11.5 en 12. Helaas hielden we het niet droog... - maar dat draagt wel bij aan de heroiek (toch?)

Nog 5 weken!

Vandaag over 5 weken gaat het gebeuren - dus zitten we nu in de zwaarste weken van voorbereiding. Op de dag dat Haile Gebrselassie de marathon van Berlijn in 2:03:58 afraffelt staat voor mij een Rondje Drechtsteden Groot op me menu.
Op 12 oktober anstaande is hier in Dordt de halve marathon waar Lars en ik beide aan deel zullen nemen. Deze HM heeft een prachtig parcours - gaat namelijk met bruggen over Merwede, Noord en Oude Maas, en doet Papen- Zwijn- en Dordrecht aan. Hierachter nog een flink stuk polder en Zeehaven geplakt - en geeindigd op 34.7 km:



's-Avonds kwamen Lars en E langs om wat details voor ons avontuur door te spreken. Sponsoring. Web site. Samen trainen. Indeling van onze dagen in New York, enz. In de tuin hebben we ook wat foto's gemaakt voor op de site. Deze week moet het immers gebeuren, dan kunnen we in de maand oktober nog geld gaan ophalen...

Jullie horen nog van ons!

Dam tot Dam

Vandaag was het weer tijd voor de Dam tot Dam loop (http://www.damloop.nl), volgens mij een van de vele loopjes die er prat op gaan de grootste van Nederland te zijn. Wat betreft de business run zou dat nog best wel eens waar kunnen zijn trouwens - de vrije jongens, de individuen (zoals uw trouwe reporter) maken hier maar 7000 van de (ong.) 40000 deelnemers uit!

Het was een beetje warm - graadje of 20, af en toe een (vaal) zonnetje. Natuurlijk merk je dat pas echt na een km of wat, dus de eerste 8 a 10 gingen als een speer. Daarna werd het wat minder, maar ik wist toch weer een minuutje van mijn 10 EM PR af te snoepen :-)

Bijgaande foto laat echter wel zien dat het zo tegen de finish wat zwaar was... ik had geen idee dat de camera daar zat, anders had ik natuurlijk wel een dansje gedaan :-)

Wetten

Wie er vaak alleen op uittrekt om hard te lopen zit natuurlijk vol met diepe gedachten. Not. Dat wil zeggen, gedachten, ja, maar ze zijn niet zo diep, en hebben met name betrekking op het lopen zelf.

Na vele jaren ken je je lichaam natuurlijk goed, en je geest (en de geest van je mede-lopers). Gewoonten zijn ingesleten, vaste patronen ontstaan, wetmatigheden ontdekt.

Zo weten we al jaren dat
- als je je behoorlijk lousy voelt, het lopen meestal een enorme opkikker geeft.
- de langszaamste langeafstandloper vaak de snelste (eind)sprinter is
- het een Geweldige Sport is (TM Bert) waarin het lijkt of het lichaam al het werk moet doen, maar waarin de psyche toch zeker even belangrijk is. In veel van die hardloopboeken (en ik heb ondertussen een heel rijtje staan) is er ook een heel hoofdstuk aan gewijd.
- ik het een marteling vind niet te weten waar ik ben en hoe de route loopt. Het is dus zaak het NYCM parcours goed te verkennen! Gelukkig zijn zelfs filmpjes van op YouTube:



Het blijft een heel eind, dat wel.

Runner's Nipples

Ondanks het feit dat de trainingsintensiteit vrijwel op zijn hoogtepunt is, houdt het lichaam het goed - zowel fysiek als mentaal. Prima schoenen, goeie kleren, muziek op het hoofd indien gewenst, het kan niet op. Gisteravond met JJ 9.3 - fluitend!

Herman, weest eens eerlijk, Is alles, echt alles dan OK?

Nou vooruit, er is een klein ongemak - en dat zijn de zogeheten Runner's Nipples. Lach niet! Het is een bekend fenomeen - google maar eens! Door het veelvuldig schuren van enigszins ruim zitende kleren langs de mannentepel gaat deze irriteren en zelfs bloeden, en dat is best pijnlijk. Zeker in combinatie met zout/zweet. En dan heb ik he tnog niet eens over al die lelijke vlekken in je hardloopshirt!

Op menig hardloopforum wordt hierover gesproken, en de vanzelfsprekende tips zijn:

- strakke(re) kleding dragen (zit minder lekker)
- vaseline (oid) smeren (gaat ook vlekken)
- pleisters plakken (daar gaat je borsthaar - voor zo ver aanwezig)

Ook de commercie er op gesprongen en er zijn nu zelfs speciale mannentepelbeschermers in de handel. Ook handig als je een piercing hebt ...

Buitenom

Iedereen die zoiemand kent die wel eens een marathon heeft gedaan (of binnenkort zal doen) weet dat het aantal wekelijkse trainingskilometers gestaag dient toenemen, zo ook de maximum lengte van de tochtjes. Er wordt gerept max. 10 % toename - maar daar heb ik me nooit echt aan gehouden.
Vandaag was het dan zo ver, een mooie frisse zonnige dag, niets bijzonders gepland (behalve Maaike aanmoedigen bij een potje tennis) - dus om half tien vanmorgen aan het avontuur begonnen dat mij in 3 uur over de gehele zuidelijke helft van het Eiland van Dordrecht heeft gevoerd:



Als je goed kijkt zal je zien dat je niet verder naar buiten kan, dan loop je namelijk in het water! Vanuit ons oude huis aan het Steltenpad heb ik wel eens geprobeerd hetzelfde te doen over het hele Eiland, inclusief stad, maar dat is nooit echt gelukt.
Opdracht (aan mij zelf) was om met de rem er op te lopen, en zeker niet harder te lopen dan 10 km/u - om de spieren niet aan flarden te hollen zeg maar. Mijn vertaling van die rem is, dat mijn ademhaling nooit sneller mocht komen dan 4 stappen in / 4 stappen uit, wat ik wonderwel heb weten vol te houden. Hoera - ook later op de dag voel ik me nog goed. Moe maar ERG voldaan dus :-) En terecht, 30.5 km in 3 uur precies!

De andere helft

Voor wie bekend is met de polders rond Dordrecht - en deze weblog er vaker op na heeft geslagen - heeft waarschijnlijk wel gezien dat de meeste rondjes in de zuid/oostelijke hoek van het Eiland van Dordrecht worden gelopen.
De zuid/westelijke helft (richting Moerdijkbrug) is niet zoeer off-limits, als wel ver weg :-) Alleen bij echt lange afstanden kan ik daar echt vanaf huis komen. Echter, omdat hockey precies in het midden ligt, kon ik tijdens Anne's woensdag die kant wel weer eens verkennen :



De spoorlijn tussen Dordrecht en Breda is geloof ik een van de drukste (tweebaans)sporen in Nederland, de bomen gaan daar echt om de 3-4 minuten omlaag - maar ik had er (deze keer) gelukkig geen last van :-)
Om het hardlopen iets minder eentonig (of zelfs saai) te maken heb ik mijzelf trouwens getrakteerd op een BlueTooth headsetje, waarmee ik (vrijwel) draadloos kan luisteren naar de muziek op mijn telefoon - en zelfs bereikbaar ben! Cool huh ...

Geen genade

Over 2 weken is de Dam tot dam loop, 10 Engelse mijlen. Omdat we ooit ergens hebben gelezen dat je twee weken voor een wedstrijd nog even alles uit de kast moet halen, en een afstand moet lopen die in de buurt komt van je wedstrijdafstand (behalve bij een marathon natuurlijk) moest ik er aan geloven, de Tilburgse vermoeienissen ten spijt. Het compromis was 13.5 km over diverse Dordtse dijken, en wel zo:



Het moeilijkste (mentale) punt was waar de weg overduidelijk nog een extra 'wormvormig aanhangsel' gaat maken (richting Stevensweg) terwijl je ook gewoon de kortste route zou kunnen nemen over het Laantje van Middenhoeve. Dat is wat de Rotterdam marathon mentaal zwaar maakt, je komt immers vanaf de Erasmusbrug op een paar honderd meter van de finish op de Coolsingel, maar moet dan nog wel even een rondje Kralingse Bos doen. Menig loper heeft op dat punt de pijp aan Maarten gegeven.

Tilburg 10

Vandaag voor de verandering eens een echte loop, met publiek. En niet zo maar een, maar de enige echte Tilburg Ten Miles. Nog nooit eerder gedaan, het is (nog) niet zo massaal bezocht als D2D of CPC of zelfs Egmond. Collega Jeroen loopt al jaren te pochen dat hij daaar aan mee doet, vandaar dat ik me ook eens had ingeschreven.
Wat is er anders aan dan de andere loopjes? Qua sfeer lijkt het wel het meest op de DamTotDam-loop (ook 10 mijl, af en toe kleine woonwijkjes in, fietspaden, bochten, etc.). In Tilburg kom je trouwens (2x) door de uitgaansstraat - de Korte Heuvel - erg leuk en knus. Een van de (andere) straten was trouwens niet eens verhard (werk in uitvoering) - wat je ook meteen merkt aan het vereiste inspanningsniveau om de 5 min/km te handhaven.
Het doel was namelijk binnen 1:20 te finishen, waarvoor je zelfs nog wat harder moet lopen dan 5 min/km vanwege de 16 kilometer en 90 meter. Die extra 90 meter is toch al gauw 25 seconden - hele en halve marathon hebben ook zo'n naar staartje van respectievelijk 195 en 98 meter, waar je wel mee rekening moet houden als je bijvoorbeeld onder de 4 uur wil finishen.

Enfin, mission accomplished, ik schijn 1:19:04 gelopen te hebben - 2 minuten van mijn PR af!! - en ben daar (uiteraard) meer dan tevreden over. Gisteravond namelijk een significant aantal biertjes en wijntjes genuttigd op ons tuinfeestje, en aansluitend nog geen 5 uur geslapen, geen pastamaaltijd gehad, enz. Kennelijk hoeft dat allemaal niet als je goed getraind bent ...

Jeroen heeft trouwens ook zijn beste tijd aangescherpt tot 1:25:18 - proficiat!. Al met al dus een geslaagd uitje :-)

Analyse

Waar denk je helemaal aan als je aan het lopen bent - dat kan nogal varieren natuurlijk. Als je jezelf een opdrachtje hebt gegeven (zoals de Yasso's eerder deze week) dan is er weinig tijd voor andere gedachten.
Ben je daarentegen bezig met een lange duurloop van rond de 10-in-het-uur dan kan de aandacht nogal afdwalen. Werk, familie, sport, muziek, tuin, het komt allemaal voorbij.

Vanmorgen heb ik mijn korte 5-km-loopje om De Hoven heen eens zorgvuldig gemeten. De tijd van huis naar rekplek, van rekplek naar kruispunt, etc. Thuis heb ik vervolgens de bijbehorende afstanden gemeten, en met wat puzzelen in een Excel-sheetje verwerkt.

	Bruto	Netto	Lap tijd	Afstand	Lap afstand	Lap km/h	Total km/h
Huis-Rekpunt	05:08	05:08	05:08	0.98	0.98	11.45	11.45
Rekken	07:13	05:08	02:05	0.98	0	0.00	11.45
Rekpunt-Zuidendijk	13:03	10:58	05:50	2.24	1.26	12.96	12.26
Zuidendijk-Noordendijk	15:41	13:36	02:38	2.82	0.58	13.22	12.44
Noordendijk Oudendijk	19:13	17:08	03:32	3.46	0.64	10.87	12.12
Oudendijk-Brug	21:59	19:54	02:46	4.09	0.63	13.66	12.33
Brug-Huis	25:33	23:28	03:34	4.87	0.78	13.12	12.45

PS. Het formatteren van deze tabel voor deze blog duurde langer dan de loop zelf :-(

Yasso

Ken je de Yasso? Ene Bart Yasso heeft bedacht dat het een goede training is om (in aanloop naar en training voor een marathon) 800 meter stukjes te lopen in zo veel minuten als je uren over de marathon denkt te doen.
Dus, stel, ik wil de marathon in 4:00 (uur) volbrengen, dan is een Yasso een 800 meter in 4 minuten (gevolgd door 4 minuten pauze). Vanavond heb ik mijn rondje polder in 8 (dubbele) Yasso's ingedeeld (en dat paste precies). Omdat er echter geen 800-meter-paaltjes om de grote polder staan, en ook geen afstandmeter heb, doe ik stukjes van 4 minuten. Als ik inderdaad 12 in het uur loop komt dat immers op hetzelfde neer - misschien leuk om eens in een excel-grafiekje te laten zien trouwens.
Bijkomend voordeel was dat ik startte bij hockey, waar Anne net een training van anderhalf uur onderging (de 3e deze week...)

Maandagavond

Onvoorstelbaar eigenlijk dat we dat al 10 (11?) jaar doen. Na een dag hard werken naar Leiden (of juist naar Dordt) crossen om daar met een groepje 40ers (ooit jeugdige 30ers) als een zot door polder of over strand te hollen. Vervolgens rond 10 uur een rijke maaltijd (met toet) en dan met een vermoeid lijf (maar tevreden hoofd) de terugtocht aanvaarden - of, als gastheer, de keukenchaos bedwingen. Het is een mooie sport, en een goede traditie, dat wel - maar ergens ook wat vreemd. En zeker niet klimaatneutraal.

Gisteren in Leiden vanuit Peter het middellange (PPPP-)pad door Zoeterwoude gelopen:



13.5, met wat onschuldige steigerungetjes en een meer-dan-marathon-tempo. Alweer. Het wordt onderhand ook tijd voor een lange langzame duurloop, maar daar moet ik wel de tijd voor vinden...

(Te?) Warm

Afgelopen weekend was - volgens diverse meteorologen - het laatste mooie weekend van het jaar. Ik ben niet echt een warmweerloper, maar doordat andere bezigheden zowel de zater- als de zondagmorgen in beslag namen kon ik niet anders dan op of rond het heetst van de dag de loopschoenen aantrekken en mijn dingetje doen.
Wel had ik (wijselijk) besloten om in plaats van een lange loop twee half-lange lopen te doen (dwz 11.5 op zowel zaterdag als zondag). Meer tijd had op beide dagen ook niet trouwens. En maandag waarschijnlijk nog een soortgelijke afstand er overheen in Leiden.

Zondag waren we in Enschede bij mijn schoonouders op bezoek, had ik de route niet helemaal goed (genoeg) in mijn hoofd, en werd het een tikkie langer dan gepland. Terwijl ik een bordjhe 'Enschede' verwachtte was ik namelijk opeens in Lonneker, en moest ik recht tegen de zon in terug naar huis (in plaats van de geplande schaduw).

Nou ja, wor je hard van.

Het Twentse landschap is wel heel leuk om te lopen overigens. We zijn hier in Dordt natuurlijk rechte dijken en polderwegen gewend, met uitzicht over de komende kilometers (en weinig schaduw). In Enschede-Noord is veel bos, en zie je (dus) nooit veel verder dan een paar honderd meter. Wel verfrissend - maar (dus) ook verwarrend!

Vroeg

Bijgekomen van zomerreces is het nu zaak snel weer de benodigde wekelijkse kilometers te maken. Hoewel ik niet zo'n ochtendloper ben (was) is het best goed bevallen om 's-ochtends een klein rondje te doen. De dag is immers nog niet echt begonnen dus verlies je er geen tijd mee - je moet alleen de mentale kracht op kunnen brengen om die benen over de rand van het bed te gooien :-)
Vanochtend deed ik weer hetzelfde rondje - deze keer met de klok mee (23:00) - en het viel me weer op dat je opeens heel andere mensen tegen komt. Allerlei buurvrouwen en -mannen blijken om 07:15 hun hond uit te laten bijvoorbeeld... Ik weet trouwens niet of het verstandig is om op dit tijdstip meer dan 5 te lopen - recuperatietijd neemt immers ook navenant toe.

Kortom - vroeg lopen is zeker een optie, maar volgende week beginnen de scholen ook al weer, en ik weet niet zeker of ik er dan nog steeds zo over denk,.

Weer thuis ...

Na 1 week in Oostenrijk en 2 in Italië is het tijd om weer serieus aan de arbeid te gaan, het kilometrage moet omhoog, en snel! Vanmorgen dus al vroeg de schoenen aangetrokken en het volgende rondje ge'daan'.



Weliswaar wat kort (4.95 km) maar best snel voor in de ochtend (23:30)

Rondje Merwelanden

Met Jaap Jan te gast was het het plan om 3 rondjes Merwelanden te doen (4.2 km/stuk) - waarvan (de laatste) 2 met tempowisseling (om de 400 langzaam/snel).



Helaas werden we in het tweede rondje verrast door een enorme donderklap - en moesten we het (verantwoordelijk als wij zijn) bij 2 houden.

Hierdoor bleef weliswaar de training beperkt tot 46 minuten - maar dat werd meer dan goedgemaakt door het feit dat we langer konden (na)genieten van de zwoele avond (het onweer zette niet door), een puik diner - met verse-bramen en vla toe :-)

Zomer!

Volgens de wijzen moet er dit weekend opnieuw wat km-progressie te worden gemaakt, dus gaan we vandaag voor de 18 km. Gezien het weer ware het verstandig geweest heel vroeg uit de veren te komen, maar - na een veel te hete, doorzwete onrustige nacht was het 'opeens' 10 uur, en voordat ik klaar was om te gaan stond de zon al weer hoog aan de hemel. Het plan was



en wel in een langzaam tempo. Op zich ging het vasthouden van dat tempo me deze keer wel goed af, alleen was na 5 kwartier mijn drinken op, en was ik toch behoorlijk verhit geraakt.
Er restte mij weinig anders dan - uit pure zelfbeschermig ;-) - even rust te nemen in de schaduw, een stukje rustig te wandelen tot mijn lichaamstemperatuur weer enigszins gezakt was. Helaas waren er geen (bewoonde) huizen langs de weg om even mijn bidon bij te vullen, dus vanaf hockey toch maar weer dribbelen, zonder water.



Thuigekomen heb ik mij laten douchen door de dames (met een gieter).

(Te) heet

Eerder op de dag had Eline zich - in haar eentje - al door de hitte geworsteld, dus kon ik het niet op me laten zitten Aan het eind van de werkdag nog snel een ommetje Kop van het Land gemaakt.

Vor de 'fun'had ik de route eens omgekeerd - door de schaduw naar het pontje, en in de volle zon, met wind mee terug - maar dat doe ik dus niet meer. Het was echt afgrijselijk heet, je snakt naar schaduw, van boom naar boom, verzengend. Laat het alsjeblieft alsjeblieft gewoon een graad of 10 zijn in NY, met wat miezer-regen...

Met Eline

Wederom een rondje gemaakt met Eline



Het was wel niet helemaal van de gewenste lengte - maar wel zo gezellig :-)

Zomer?

Vandaag oud en vertrouwd met JJ en Bert. Alleen - waar is de zomer ? 21 juli 2008, (mot)regen, 14 graden - prima loopweer, dat wel.

We lopen natuurlijk al jaren vanuit Leiden, en kennen de polders daar onderhand op ons duimpje - alleen vanuit JJ's nieuwe stulp in Leiderdorp zijn er nog altijd nieuwe dingen uit te vinden. Bij Leiden-Noord, waar A4-verbreding en HSL samenkomen, en het dus al jaren een bouwput is, en je als fietser/loper nu via een soort klaverblaadje omhoog wordt geleid, kozen we nu voor een kleine variatie langs de Zuidzijdevaart, best pittoresk, alleen dramatisch verstoord door het geweld van de uitdijende autosnelweg.



PS. Hoera - in het geheel geen blessurelast (alleen voelde ik de 16.5 van gisteren natuurlijk wel...)

Inhalen

Door de perikeltjes van de afgelopen weken (op de schaal van leven en dood mag het allemaal geen naam hebben) heb ik natuurlijk absoluut niet aan mijn kilometrage kunnen werken, dus moet er een inhaalslag worden gemaakt.
Vandaag - na een door (mijn) miscommunicatie mislukte poging om met Lars te lopen - rechtstreeks de polder in. Mooi weer, beetje zon, beetje wind, het mocht iets koeler.



De bedoeling was om onder de 10 km/h te blijven en in een 4/4 ademhalingsritme maar dat vind ik toch altijd verdraaid moeilijk. Zeker na het uur moet er enige voortgang in blijven zitten.

Weinig auto's gezien, heel wat fietsers, flink wat hardlopers - en geef ze eens ongelijk. Het blijft toch een vreemde code, dat hardlopers elkaar *altijd* groeten, maar dat sporters van verschillende disciplines (fietsers vs. hardlopers) elkaar met de nek aankijken.

Herstel #2

Vanavond weer lekker gewoon een stukje gelopen



over de Noorden- en Wantijdijk, via de provinciale weg weer terug. Het miezerde wat, regende zelfs, maar was lekker koel (voor de tijd vanhet jaar) dus dat ging prima.
Natuurlijk voel je in een herstelperiode wel allemaal dingetjes, maar na zo veel jaar hardlopen weet je dat je daar in eerste instantie vooral geen acht op moest laasn, en dat ze (onder invloed van lichaamswarmte of hormonen) vanzelf weer verdwijnen.
Zelfs in de eerste marathon die ik liep, in 2003, had ik dat, behoorlijke steken in mijn knie (zou het goed gaan, zou het erger worden?) Na de Erasmusbrug heb ik er niet eens meer aan gedacht...

Herstel

Nadat ik in een onbeduidend partijtje tennis bij het tennistournooi van RCD in Dordrecht een pees of spiertje in mijn lies had verrekt kon ik in eerste instantie niet goed (meer) lopen. Gelukkig was de pijn het meest merkbaar bij een beenbeweging-in-de-breedte, en minder bij een gewone loopbeweging, dus had ik er al snel goede hoop in dat het wel mee zal vallen.
Vandaag (dus na wel 8 dagen niet gelopen te hebben) trok ik echter voor het eerst weer de schoenen aan, om bij Bert in Voorschoten te kijken hoe de vlag er bij hing. In eerste instantie was het even schrikken (wat voel ik, wat voel ik niet, hoe erg is het, wordt het erger, etc.) dus na een kilometer of 2 liet ik Bert en JJ los, om zelf eerst wat te wandelen en vervolgens (met wat kleinere stapjes dan gebruikelijk) in een klein dribbelpasje verder te gaan. Godzijdank bleek het 'voelen' rechtevenredig met de pasgrootte, en heb ik vervolgens het uur volgemaakt met minipasjes. Echt aanzetten is nog niet echt verstandig, een eindsprint uit den boze (dus Bert mocht hem winnen ;-)), maar al met al voelde het erg goed.
Een kilometer of 7 gelopen, in een minuut of 50

Au

In de laatste game van een potje tennis ben ik geblesseerd geraakt - AU - in mijn liesstreek. Volgens de toeschouwers geleed ik naar links in een soort spagaat, in een uiterste (geslaagde) poging om een bal te halen. Gevolg was echter dat we de wedstrijd moesten staken (sorry Ron) en de wedstrijd van de dag erna hebben verschoven (om hem later gehaal af te zeggen).

Behalve dat het mij (fysiek) pijn deed, en vervelend was voor Ron, maakte dit akkefietje mij ook duidelijk dat je kwetsbaar bent als je grote plannen hebt - ik ga immers over 4 weken met An in Oostenrijk de bergen in, en, in het najaar het grote New York-avontuur. Geen van beide plannen wil ik op het spel zetten voor een (ontzettend leuk) potje tennis in een amateurtoernooitje op het allerlaagste niveau.

Ik heb me dus voorgenomen om, tegen mijn natuur in, wat aktiviteiten op een laag pitje te zetten in voorbereiding op New York (en Oostenrijk). Geen tennistoernooi bij CC in Juli, geen hockey voor november.

Belevenissen

Zo,

In aanloop naar Belangrijke Gebeurtenissen later dit jaar vond ik dat ik maar eens een heus BLOG moest beginnen. Sowieso is het (met kinderen) belangrijk een beetje aan geschiedschrijving te doen in dit hektische bestaan - er gebeurt immers zo vreselijk veel, dat je onmogelijk alles kan onthouden - zeker op de ver(der)gevorderde leeftijd die ondergetekende hoopt te bereiken...

Wordt vervolgd...